سحر بهشتی : ستار را کشتند و فشارهایشان را از سر خانواده ستار کم نمی کنند.

 ما مورد ظلم قرار گرفتیم ، ما ظالم نیستیم، ما کشته دادیم، ما نکشتیم. هر وقت هم حرف می زنم، می گویند که مراقب الفاظت باش! ...علنا جلوی من را در خیابان می گیرند و می گویند می بریمت کهریزک، از ترانه موسوی می گویند. هنوز هم که هنوز است تحت فشار هستیم. می خواهند سکوت کنیم و حرف نزنیم. وقتی مادرم مصاحبه می کند تلفن های تهدید آمیزشان را به من شروع می کنند که برای چی مادرت مصاحبه کرد، ببین خوشحال باش که این هفته هم تونستی سر خاک برادرت بروی...

این وضعیت خانواده زندانیان و کشته شدگان سیاسی ما در ایران است. عزیزی را زیر شکنجه میکشند و بعد به خانواده اش اجازه فریاد زدن هم نمی دهند!! میخواهند که خانواده ها سکوت کنند! چه حکمتی است که همه از هر طرف سکوت خانواده ها را در غم عزیزانشان خواستار هستند!؟ چه حکمتی است که از هر طرف که باشی خانواده ها مانع محسوب میشوند!! چه در حکومت های دیکتاتوری و جنایتکار و چه در میان آنهایی که خود را انقلابی می نامند! خانواده مانع است! شاید به دلیل اینکه خانواده بدون هیچگونه حسابگری سیاسی عزیزش را دوست دارد!