فریاد آزادی خواهی یک کارگردان: می خواهند از ملت عروسک کوکی بسازند
علیرضا داوودنژاد فریاد می‌کشد قاچاقچی‌ها مملکت را گرفته‌اند؛ عصبانی‌تر می‌شود و در نهایت قصد باز کردن پلمب را می‌کند. او در گفت‌و گو با “ روز آنلاین” می‌گوید: “آقای شمقدری مساله ما نیست. ایشان تنها یکی از آدم‌های یک جریان است. این جریان تازه به وجود نیامده است. یک جریان ریشه‌دار قدیمی است که از اوایل انقلاب هم بوده.”
“این جریان می‌خواهد ایران از تولید کالاهای فرهنگی عاجز بشود. این جریان از اینکه ده‌ها میلیون مخاطب در ایران و منطقه و دنیا بنشنیند پای کانال‌هایی که فیلم‌ها و سریال‌های خارجی دوبله شده پخش می‌کند و انواع و اقسام کالاهای قاچاق را تبلیغ می‌کند منفعت می‌برد، چرا که آنجاست که می‌توانند کالاهای قاچاقشان را از گنج‌یاب تا قرص لاغری بفروشند.”
او ادامه می‌دهد: “البته این یک جنبه اقتصادی آن است. از لحاظ فرهنگی هم کلا ملت را به سمت انفعال و تقلید و مصرف سوق می‌دهند.”
اما ربط این جریان به دولت و تصمیمش برای انحلال خانه سینما چیست؛ داوود نژاد توضیح می‌دهد: “ببنید صحبت دولت نیست، این یک جریان سیاسی اقتصادی است که در ایران همیشه وجود داشته بعد از انقلاب ضعیف شده و بعد در یک اشکالی که متناسب با مد روز است ظاهر می‌شود. گاهی فیگور غربی می‌گیرد، گاهی فیگور چپ و گاهی مذهبی. برایش فرقی ندارد، چون پای پول در میان است و پول کاری به فرهنگ ندارد، کاری به وطن ندارد، کاری به هویت ندارد، فقط پول است و پول. وقتی مقصد پول است این اتفاقات هم می‌افتد. این جریان در هر زمانی در هر مکانی متناسب با آن شرایط موضع‌گیری‌هایی می‌کند که این موضع‌گیری‌ها منجر می‌شود به افزایش پول، افزایش پول هم منجر می‌شود به افزایش قدرت و بازهم افزایش قدرت تبدیل شود به افزایش پول و این چرخه ادامه دارد. ”
از داوود نژاد می پرسم یعنی شما معتقدید تعطیلی خانه سینما به خاطر پول است؛ می‌گوید: “به خاطر پول و قدرت. همچنین برای چرخاندن اقتصاد سیاسی و دور کردن جامعه از فرهنگ و تبدیل کردن انسان به یک موجود اقتصادی در جستجوی لذت و منفعت. در این شرایط فرهنگ یک امر تزئینی، تبلیغی و فریبکارانه می‌شود.”
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر